Dla wielu osób największym problemem w utrzymaniu odpowiedniej diety jest nadmierny pociąg do jedzenia. Posiłek służy nam nie tylko jako źródło potrzebnej energii, ale także wywołuje przyjemne odczucia. Niektórzy odczuć tych nie potrafią opanować, co niesie za sobą wiadome skutki. Z drugiej strony medalu są ludzie, którzy jedzenie odtrącają, brzydzą się nim. Anoreksja zbiera równie wielkie żniwo co nadmierna otyłość.
Jadłowstręt psychiczny. Osoby, które dotknięte są tym schorzeniem mają zazwyczaj zniekształcony obraz własnej osoby. Często specjalnie ustalają sobie chorobliwie niski limit wagi, aby w ten sposób zbliżyć się do stanu idealnego. Anoreksję można podzielić na dwa podstawowe typy: restrykcyjny i bulimiczny. O ile ten pierwszy polega jedynie na ograniczeniu pokarmu, w drugim mogą występować ataki niekontrolowanego głodu, co prowadzi do pochłaniania horrendalnej ilości pożywienia i późniejszego wywoływania wymiotów. Gospodarkę organizmu niszczą dodatkowo nadużywane leki na przeczyszczenie.
Skąd bierze się problem anoreksji? Najczęściej ma on podłoże psychiczne, choć lekarze nie wykluczają przyczyn biologicznych i biochemicznych. Jeśli chodzi o psychikę, temat jest niezwykle delikatny, a na jadłowstręt może mieć wpływ kilka różnych źródeł. Często marzenie o szczupłej sylwetce przybiera postać obłędu. Nadmierne przywiązanie do cielesnej sfery życia sprawia, że postrzegamy się jako osoby nieatrakcyjne i otyłe, nawet jeśli rzeczywistość jest zupełnie inna. Choroba wypacza sposób, w jaki oceniamy swoją sylwetkę.
Czasem jednak anoreksja bierze się z lęku przed dojrzewaniem. Lęku podświadomego. Zaprzeczenie własnej seksualności i strach przed dorosłością sprawia, że chcemy zachować dziecięcą sylwetkę.
W ostateczności jadłowstręt doprowadza organizm do wyniszczenia, pojawiają się obrzęki dłoni i stóp, zaparcia, wzdęcia, skóra staje się sucha, ziemista, włosy zaś znacznie osłabione. Osoby chore wykazują zachowania obsesyjno – kompulsywne, wydają się zagubione i drażliwe. W skrajnych przypadkach anoreksja prowadzi do śmierci.
Najczęstszą formą leczenie jadłowstrętu jest psychoterapia.